Pacquiao suportado pagtakbo ng Pinas sa puwesto sa UN Security Council

Nagtanghal sa buong mundo ang boxing icon at dating senador na si Manny Pacquiao sa United Nations General Headquarters, bilang kinatawan ng Pilipinas sa huling bahagi ng kampanya nito para sa isang hindi permanenteng puwesto sa UN Security Council (UNSC).
Naghahanap ang Pilipinas ng isa sa mga bakanteng puwesto na hindi permanente, na ang halalan ay nakatakda sa Hunyo 2, 2026. Upang makakuha ng puwesto, dapat makakuha ang bansa ng kahit isang-katlo ng mga boto mula sa 198 na estadong miyembro ng UN.
Nanawagan si Marcos Jr. sa mga estadong miyembro ng UN na suportahan ang pag-alok ng Pilipinas na maging bahagi ng UN Security Council
Noong Abril 8, 2026, nagbigay si Pacquiao ng isang talumpati na nakasentro sa isport bilang isang sasakyan para sa diplomasya, pagbibigay-kapangyarihan sa kabataan, at pagbuo ng kapayapaan.
“Lubos akong nagpapasalamat na mapunta rito sa United Nations, isang lugar kung saan nagsasama-sama ang mga bansa upang itaguyod ang kapayapaan, kaunlaran, at kooperasyon,” sabi ni Pacquiao sa harap ng mga kinatawan ng mga estadong miyembro.
Binigyang-diin niya ang pagkaapurahan ng pagtugon sa mga pandaigdigang hamon ng kabataan, na binanggit na “maraming kabataan sa buong mundo ang patuloy na nahaharap sa kawalan ng katiyakan. Ang kahirapan ay nagpapatuloy, ang mga oportunidad ay nananatiling hindi pantay… ang mga kabataan ay naiiwan na walang direksyon, mahina sa karahasan, krimen, at ekstremismo.”
Base sa kanyang personal na paglalakbay sa paglaki sa General Santos City, sinabi ni Pacquiao, “Ipinanganak ako sa kahirapan, sa isang komunidad na hinubog ng kahirapan… Naharap ako sa isang pagpipilian: ang sumunod sa maling landas o ang magtrabaho nang husto para suportahan ang aking pamilya. Pinili ko ang boksing.”
Iniugnay ni Pacquiao ang kanyang kwento sa mas malawak na pandaigdigang realidad, at binigyang-diin na “ang kahirapan, pagbubukod, at limitadong pag-access sa edukasyon at trabaho… ay lumilikha ng kahinaan at nagpapahina sa mga komunidad,” ngunit maaaring mabago kapag natugunan nang maaga.
Ipinoposisyon niya ang isport bilang isang praktikal na solusyon, na sinasabing: “Ang isport ay hindi lamang kompetisyon o libangan. Ito ay isang plataporma para sa pagsasama, isang espasyo para sa disiplina, at isang landas tungo sa oportunidad.”
Itinampok sa kaganapan kung paano mas sistematikong maisasama ang mga inisyatibo sa pagpapaunlad ng palakasan sa mga estratehiya para sa pagbibigay-kapangyarihan sa kabataan, pag-iwas sa karahasan at ekstremismo, at pagtataguyod ng mga inklusibo at mapayapang lipunan. Nagsilbi rin itong plataporma para sa mga estadong miyembro at mga stakeholder upang makipagpalitan ng mga pinakamahusay na kasanayan at tuklasin ang mga pakikipagsosyo.
Itinuro ni Pacquiao ang karanasan ng Pilipinas, lalo na sa Mindanao, kung saan “ang mga aktibidad sa palakasan na nakabase sa komunidad ay nakatulong upang pagbuklurin ang mga tao, bumuo ng tiwala, at suportahan ang paggaling sa mga lugar na apektado ng kaguluhan.”
Binanggit niya ang kanyang mga pagsisikap bilang humanitarian sa pamamagitan ng Manny Pacquiao Foundation, at binanggit ang mga inisyatibo na “nagtayo ng mga tahanan para sa mga mahihirap na pamilya” at sumuporta sa mga komunidad na naapektuhan ng mga sakuna at mahihinang kabataan.
Sa antas ng patakaran, binigyang-diin ni Pacquiao ang kahalagahan ng oportunidad, at sinabing ang kanyang karanasan bilang isang mambabatas ay nagpatunay na “kapag ang mga tao ay may access sa mga serbisyong pangsuporta at mga oportunidad, mas malamang na hindi sila bumaling sa karahasan.”
Ang talumpati ay dumating sa gitna ng lumalaking pagkilala sa loob ng United Nations sa papel ng isports sa pagsusulong ng mga layunin sa kapayapaan at seguridad, kabilang ang pagpigil sa marahas na ekstremismo at pagpapalakas ng pagkakaisang panlipunan.
Nanawagan si Pacquiao para sa mas matibay na pandaigdigang kooperasyon, at hinimok ang “pakikipagtulungan sa pagitan ng mga pamahalaan, ng United Nations, lipunang sibil, at ng komunidad ng palakasan upang palawakin ang mga programang epektibo at makakaabot sa mas maraming kabataan.”
“Sa huli, ito ay tungkol sa pagbibigay sa mga kabataan ng mas mahuhusay na pagpipilian,” aniya. “Ang aming gawain ay tiyakin na walang kabataan ang maiiwan nang walang pagkakataon, nang walang pagpipilian.”
Sa pagtatapos ng kanyang talumpati, nagbigay si Pacquiao ng mensahe na naaayon sa alok ng Pilipinas sa UNSC: “Magtulungan tayo upang palakasin ang papel ng isport bilang kasangkapan para sa kapayapaan, kaunlaran, at pag-iwas sa karahasan at ekstremismo… at tiyakin na ang bawat kabataan, saanman sila nagmula, ay may pagkakataong pumili ng isang mas magandang kinabukasan.”